26.11.17 22:11 Alter: 301 days

از گفتگوهای کارگری گزارشگران - جنبش کارگری در ایران: ضعف ها و قوت ها - گفتگو با ک. الوند

Kategorie: Meldungen Links

 

از نظر من منافع گروه ها و سازمان ها و احزابی که در خارج ازجنبش کارگری شکل گرفتند و خود را نماینده کارگران میدانند و برای محق بودن میزان نمایندگی کارگران با هم در جدال هستند هیچ ارتباطی به جنبش کارگری ندارد .
 البته دفاع از حقوق کارگران در خارج از این جنبش هیچ اشکالی ندارد با این مضمون که در روند سازمانی انها اخلال ایجاد نکنند. دوران این نوع بحث ها که اگاهی را از بیرون به دورن طبقه کارگر باید برد سپری شده و ارزش و اعتبار خود را از دست داده است. یا ادعا های فاقد ارزش و معیارهای علمی و ضد متدلوژی مارکسی که برای طبقه کارگر باید حزب انقلابی ساخت
 *****
 
دستگیری دوباره محمود صالحی فعال کارگری شناخته شده که سالیان دراز رنج و محرومیت و زندان و شکنجه را بر دوش کشید تا از حقوق محرومان و هم زنجیران خود دفاع کند, انگیزه این گفتگوهاست. روشنی افکندن بر نقاط کور و ضعف های جنبش میلیونی کارگران ایران برای دستیابی به  ابتدائی ترین حقوق انسانی خویش دلیل این تلاش اندک و نظرخواهی از فعالین کارگری و سیاسی از سوی گزارشگران است.
موج اعتراضات کارگری به بی عدالتی های موجود سالهاست بشکل فزاینده در جریان است. گاه همانند آتشفشان در مکانهای تولیدی و خدماتی غلیان میکند و فضای خبری و رسانه ای را بخود تعلق میدهد.زنجیر فقر و ستم نظام سرمایه داری برپایشان و بار گران تورم و هزینه های زندگی روزمر را بر گرده خویش میکشند.ظلم وتعدی و بی حرمتی به آنان از سوی مسئولین حاکم بدون مرز ادامه و جریان دارد. در این میان اما فعالان و نمایندگان کارگران بیش از همه در تیررس نابکاران و دشمنان کارگران و زحمتکشان قرار دارند. کارگران معترض به این بی عدالتی ها را می کشند. شلاق میزنند.به زندان می افکنند. شکنجه می کنند. اسیران زندانی را می کشند. محکوم به مرگ خاموش می کنند. آنان را بیکار و از حق زندگی شرافتمندانه محروم می کنند.صدای اعتراض و شکایات آنها در فضای خبری سرمایه زده داخل کشور بندرت بگوش کسی میرسد. همبستگی بین المللی کارگران خارج از کشور با کارگران ایران اگر چه قدرتمند است اما با بی اعتنایی مطلق دست اندرکاران حکومتی مواجه است. براستی برون رفت از این وضعیت چگونه میتواند باشد؟ هم از اینرو با فعالین کارگری و سیاسی گفتگو میکنیم.


ک - الوند  فعال سیاسی  
 
گزارشگران:
طی سالهای اخیر شاهد افزایش تصاعدی اعتراضات کارگری هستیم. شمارش آنها دیگر ممکن نیست. هر روزه بخشی از این وقایع در محیط های تولیدی و خدماتی انعکاس خبری مییابند و اینها تنها قسمتی از این اخبار هستند. ارزیابی شما از موقعیت جنبش کارگری در کشورمان چیست؟


ک - الوند :
جنبش کارگری در ایران با دو بربریت اجتماعی روبرو است از یک طرف با بربریت سرمایه داری نئولبیرالی و از طرف دیگر با بربریت حاکمیت اسلامی که  بربریت اقتصاد نئولبیرالی را به شکل مافیائی نمایندگی میکند 

میزان توانمندی کارگران در تقابل با  سیاست های اقتصادی حاکمیتی که هرگونه مطالبات کارگران را با سرکوب، زندان ، شکنجه ، جوخه های مرگ پاسخ میدهد تنها راه حل اصولی و منطقی ایجاد نهاد های مستقل کارگری برای مبارزه سازمان یافته و فراگیر جهت برهم زدن توازن قدرت بین کارگران و حاکمیت است
برهم زدن توازن  قدرت بدون سازمان یافتگی  کارگران و سایر جنبش های اجتماعی نتایج ملموس و تاثیر گذاری نخواهد داشت و مبارزات  کارگری به مبارزه غیر پیگیر تبدیل می شود

مبارزات جنبش کارگری یک مبارزه مداوم در جهت رسیدن مطالبات کوتاه مدت و داز مدت است  اگربه تاریخ مبازرات و اعتصابات کارگران  از بدو به قدرت رسیدن نظام جنایتکاراسلامی نگاه کنید, مشاهده خواهید نمود که  بخش وسیعی از این مبارزات خود جوش و مقطعی و محدود به یک خواست و در محدوده یک بنگاه  تولیدی یا یک صنعت معین  بوده است و هیچ حمایت عملی از طرف بخشهای  دیگر جنبش کارگری در همیاری و همبستگی با همکاران خود هم زمان  صورت نگرفته است . به استثنای مبارزات سازمان یافته کارگران سندیکای اتوبوس رانی که به ابعاد گسترده رسانه ای شد زیرا نسبت به بخش های دیگر مبارزات کارگران سازمان یافته و با برنامه دست به مبارزه و اعتصاب برای تحقق مطالبات خود زدند و توانستند  حاکمیت را زیر فشار قرار دهند .

دلایل عدم سازمان یافتگی مبارزات کارگران ریشه در هر شرایط اجتماعی و طبقاتی داشته است. بحث بر سر منافع و قدرت است . هرچقدر یک جنبش اجتماعی در کشاکش قدرت یا در برهم زدن تعادل  قدرت جهت پیشبرد منافع اجتماعی  خود سازمان یافته تر باشد در پروسه مبارزه میتواند در تنظیم بالانس قدرت برای حفظ منافع اش نقش کلیدی تری ایفا کند.

در این راستا جنبش کارگری نتوانست از  تجربه مبارزات مقطعی عبور کند و گام به سوی سازماندهی سازمان های سراسری حرکات خود کند و این کوتاهی زمینه ای شد تا رژیم از  ضعف جنبش کارگری با فرصت طلبی وقیحانه  استفاده کند و برای به انحراف کشاندن خواست و مطالبات کارگران  انواع و اقسام نهادهای کارگری را در محیط های کار بر کارگران تحمیل کند و مانع شود که کارگران دست به خود سازماندهی بزنند.

 رژیم  با استفاده از این ضعف جنبش کارگری توانست  با تدوین و تصویب قوانین ارتجاعی  اقتصادی فشار مضاعف بر کارگران وارد و حقوق انها را در ابعاد گسترده پایمال کند حتی حقوق عقب افتاده انها را نپردازد. چرا که از وضعیت و اهمیت عدم سازمان یافتگی و نداشتن یک تشکیلات سراسری کارگری برای مقابله با تهدید و شکنجه، زندان، پیشروان جنبش کارگری  اگاه است .
فقدان یک تشکل سراسری کارگری صدمات جبران ناپذیری به منافع جنبش کارگران  وارد نمود.

پر واضح است مهمترین ضعف جنبش کارگری در ایران با توجه به ابعاد  بربریت ماشین سرکوب رژیم که ضد هر گونه خواست های انسانی در راستای مطالبات اقتصادی و سیاسی است خصوصا در رابطه با خواست های جنبش کارگری همانا عدم سازمان یافتگی سراسری تمام گرایش های کارگری در یک تشکیلات سراسری است.

فاکتور دیگری که جنبش کارگری ایران را در موقعیت ضعیف تری  در تقابل با قدرت سرکوب رژیم قرار داد  سیالیت سرمایه در ایران است که در روند  خود همین شرایط سیال را بر جنبش کارگری تحمیل کرد و در نتیجه به روند  سازمان یافتگی جنبش کارگری اسیب رساند.

 
گزارشگران:
فعالین کارگری همیشه خود و خانواده هایشان در خطر دستگیری و زندان و شکنجه، تهدید و آزار بوده اند. دفاع از حقوق هم قطاران تحت ستم در جمهور اسلامی یعنی هزینه سنگین دادن و در این شرایط برخی از آنها همانند شاهرخ زمانی و کورش بخشنده و محمد جراحی به اشکال متفاوت بقتل رسیدند. امروزه نیز رضا شهابی و محمود صالحی در خطر جدی هستند. علت زوم شدن مسئولان جمهوری اسلامی بر آنها چیست؟


ک - الوند :
بدون تردید هر گونه اخلالی در ساختار تقسیم منافع  ثروت در مافیای حاکمیت اسلامی از طرف هر گرایش یا جنبش اجتماعی ایجاد شود به شدید ترین شکلی از همه ابزارهای سرکوب برای مقابله با انها  استفاده خواهد کرد .

جمهوری اسلامی تاب و تحمل ساختارشکنی را ندارد و برای بقای خود با هرگونه سازماندهی اجتماعی مستقل از چارچوب های دستگاه حکومتی به هر شکلی و با هر محتوایی  برخورد خشن و ضد انسانی  میکند .

حاکمیت, دشمن قسم خورده سازمان یافتگی در خارج از چارچوب مافیای قدرت  است و
هرگونه  تلاش یرای ایجاد نهادهای اجتماعی  از طرف هر گرایش اجتماعی را با بربریت پاسخ میدهد و در این راستا تابع هیچگونه قانونی نیست.  سازمان یافتگی از دید حاکمیت به معنی تعرض به حریم  قدرت است.
محمود صالحی ها ، رضا شهابی، شاهرخ زمانی ها، کورش بخشنده  ها، و هزاران فعال جنبش  کارگری ، و جنبش های اجتماعی دیگربعنوان یک تهدید برای بقای  جنایتکاران مافیایی محسوب میشوند.
هر اقدامی برای ساختن  سازمان های  مستقل کارگری در تقابل  و ضدیت  با اتوریته حاکمیت است واین عمل از منظر رژیم یعنی ساختار شکنی و تعرض به قدرت مطلقه مافیای حکومتی و در نهایت به خطر انداختن منافع اقتصادی و برهم زدن تعادل قدرت است

شقاوت و شکنجه این مبارزان و ازار اذیت خانواده ها  و ایجاد محدودیت در زندگی روزانه برای انها نشانگرمیزان دشمنی و ددمنشی رژیم و ترس از خواستهای این فعالین کارگری است.

آنها از همه ابزارهای سرکوب استفاده میکنند تا مانع از تلاش کارگران برای ایجاد یک نهاد سازمان یافته جهت رسیدن به مطالبات خود و تحقق خواست های کارگران شوند که در خارج از دستگاه مافیای حکومتی پی ریزی کنند.
رژیم از سازمان یافتن کارگران و سایر جنبشهای اجتماعی هراسان است و کارگران و نمایندگان انها تنها راه مبارزه بر علیه  بربریت  حکومت را ایجاد نهاد های مستقل کارگری می دانند. با توجه بر اینکه  کاملا اگاه هستند که رژیم اسلامی جنایتکار است و تابع  هیچ اصول و قوانین انسانی و اجتماعی نیست.
تحقق خواستهای کارگران و  سایر جنبش اجتماعی تنها از طریق سرنگونی این نظام فاسد و سرکوبگر مافیایی با یک انقلاب اجتماعی امکان پذیر است.
 
 
گزارشگران:
تاریخچه جنبش کارگری پیوسته با مقوله ای بنام فرقه گرایی روبرو بوده است. از سوی رهبران فکری سوسیالیسم هم مذمت و سرزنش شده و مقابله با آن ضروری ارزیابی شده است. ارجحیت دادن منافع و تمایلات گروهی، سازمانی و حزبی بر منافع کل طبقه کارگر نمودی از این انحراف بوده است.آیا امروزه و در ارتباطات با جنبش کارگری در کشورمان حضور آن را محسوس میدانیم؟


 ک - الوند :
افت و خیزهای جنبش کارگری را نباید فرقه گرایی ارزیابی کرد
درست است که جنبش کارگری در سهم وری از تولید اجتماعی در درون خود با هم تضاد دارند ولی این تضاد انتاگونیستی نیست در این راستا منطقی نیست که این ناهمگونی را فرقه گرایی درون جنبش کارگری ارزیابی کنیم.
مبارزات جنبش کارگری را در دو حوزه میتوان تعریف کرد در حوزه مطالبات اقتصادی و در حوزه مطالبات  سیاسی . جنبش  کارگری  بخشی از جنبش  اجتماعی است بلطبع برای رسیدن به منافع اقتصادی خود همانطور که در بالا اشاره نمودم  با توجه به شرایط اجتماعی مبارزه  نیازمند نهاد هایست تا از منافع اقتصادی اش  در مقابل طبقه حاکم و مسلط دفاع کند .
چنین نهاد هایی فقط و فقط از درون  جنبش کارگری بر پایه ملزومات و خواست های اقتصادی و در نهایت سیاسی شکل میگیرد.

جنبش کارگری در گام نخست نیازمند ایجاد تشکل های صنفی و به موازات ان نیازمند ایجاد نهاد های سیاسی از میان فعالین و نمایندگان گرایشهای مختلف درون خود  است.
ایا در صفوف کارگران برای ایجاد این نهادها اختلاف یا فرقه گرایی هست؟  الزاما ارزیابی من اینگونه نیست
جنبش کارگری اگر به ان درجه از رشد و بلوغ اجتماعی نرسیده  که برای دفاع از منافع خود سازمان یافته عمل کند  در این شرایط موقعیت وجایگاه این جنبش  فقط  درعرصه مطالبات  اقتصادی فعلیت دارد ،در عرصه اجتماعی فاقد هویت یک جنبش اجتماعی سازمان یافته است.

از نظر من منافع گروه ها و سازمان ها و احزابی که در خارج ازجنبش کارگری شکل گرفتند و خود را نماینده کارگران میدانند و برای محق بودن میزان نمایندگی کارگران با هم در جدال هستند  هیچ ارتباطی به جنبش کارگری ندارد .
 البته دفاع از حقوق کارگران در خارج از این جنبش هیچ اشکالی ندارد با این مضمون که در روند سازمانی انها اخلال ایجاد نکنند.

دوران این نوع بحث ها که اگاهی را از بیرون به دورن طبقه کارگر باید  برد سپری شده  و ارزش و اعتبار خود را از دست داده  است.
 یا ادعا های فاقد ارزش و معیارهای علمی و ضد متدلوژی مارکسی که  برای طبقه کارگر باید  حزب انقلابی ساخت .
جریانها ، گروه های سیاسی، سوسیالیستی یا غیر سوسیالیستی  محق هستند  از منافع هر طبقه و جنبش اجتماعی از جمله جنبش کارگری  دفاع کنند اما محق نیستند خود را نماینده انها جا بزنند و برای یک طبقه و جنبش دستور عمل صادر کنند.در نتیجه نباید اختلافات این احزاب و سازمان را به پای فرقه گرایی جنبش کارگری نوشت.


گزارشگران:
از همبستگی همه جا سخنی هست. تقریبا تمامی نهادها و فعالین شناخته شده کارگری در داخل و خارج از کشور از آن و اهمیتش میگویند. اما رد پای فرقه گرایی و مقاومت در برابر آن عریان و پنهان دیده میشود.همبستگی اما کمتر ملموس است.هنوز یک نمایش در دفاع از صفوف میلیونی کارگران ایران که انفجار رسانه ای در خارج از کشور در پی داشته باشد،دیده نشده است.علت را درچه می بینید؟


ک - الوند :
انجام هر کاری بهتر از انجام ندادن ان کار است چون در پروسه عمل است که فرد یا یک جریان  به درستی یا نا درستی کار خود پی میبرد. بر این اساس همبستگی  در  فعالیت سیاستی منطقی تر و کارا تر از انشقاق و پراکندی است و بی تردید تاثیر بیشتری در رسانه های خبری خواهد گذاشت
اما اگر سوال شما عدم همبستگی در صفوف سازمانها و احزاب سیاسی طرفدار جنبش کارگری است  باید  عمل کردها  و ظرفیت  این چپ را  در دفاع از جنبش کارگری مورد ارزیابی قرار داد .
 در شرایط حاضر چپ دچار بحران هویت  است و توان خود سازی و باز تولید برای بقای خود را ندارد
ریشه ها و علل این عدم همبستگی در صفوف چپ را باید در فرهنگ سیاسی این چپ واکاوی کرد.
به باور من چپ ایران به لحاظ فرهنگ سیاسی  حتی  انها که در جوامع پیشرفته  مقیم هستند در دوران پیشا سرمایه  داری زندگی میکنند  به همین علت  انعطاف نقد پذیری را ندارند در این راستا  پرواضح است  ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍جواب بحران را با دامن زدن به بحران پاسخ میدهند و تنها راه برون رفت  اختلافات سیاسی را در انشقاق  خلاصه میکنند
از ویژگی های فرهنگ پیشا سرمایه داری فرقه گرایی است  که چپ ایران با توجه بر اینکه سالها است در جوامع رشد یافته فرهنگ سرمایه داری زندگی میکند ولی چون عادت به حفظ فرهنگ پیشا سرمایه داری دارد پاسخ  ناهنجاری هویت سیاسی خود را در فرقه گرایی می جوید . چون فرقه گرایی موقعیت منافع فردی و جایگاه این نوع  چپ را در غالب کدخدا منشی در تشکیلات  تامین میکند.
 چپ ایران از بزرگ شدن تشکیلات با اشکال نوین گریزان است
 بخشی از چپ در حوزه نظری گر چه تجدید نظرهای منطقی در ارزیابی و بازخوانی از مفاهیم و شناخت ضرورت های نوین جنبش مبارزاتی با بهره گیری از روش شناسی  ،متدلوژی ،مارکسی رسیدند ولی نتوانسته اند ان را  درحوزه  تشکیلاتی ارتقا و تعمیم  دهند. نمونه بارز این چپ، سازمان راه کارگر، است به همین علت همواره  هر اختلاف و بحران سیاسی  و نظری را با انشعاب پاسخ میدهد.
بخشی  دیگری از چپ در دهکده های خود در اروپا با ذهنیت خیالبافی رویای ایجاد حزب سوسیالیستی انقلابی  برای جنبش کارگری دارند. گروهی دیگر خواهان ساخت حزب انقلابی برای "طبقه کارگر" تصورات تئوری انقلابی را تنها داروی درمان هدایت طبقه کارگر به سرمنزل مقصود می دانند.
و تمام این اقدامات  فقط در دایره  ذهنیات این چپ برای رهایی طبقه کارگر حلقه میزند، از این منظر و جایگاه  دیگر هیچ فضایی برای فرقه های دیگر که خود  را مالک  و وارث بخشی از مبارزه کارگری  میدانند قائل نیستند
کار سیاسی مستلزم تشکیلات سیاسی جهت پاسخگویی به مطالبات  عام و خواص در دوره های همگون و ناهمگون  مبارزات اجتماعی است . اما چپ ایران در این سطح از بلوغ سیاسی نرسیده  که بپذیرد دوران تشکل های فرقه ایی  به پایان  رسیده است و نیاز به بازنگری و بازخوانی نگرشی دیگر از سازماندهی که در برگیرنده  منافع همه جنبش های اجتماعی باشد.
ادامه این روش در نهایت به فرسودگی چپ منتهی میشود همانطور که مشاهده میکنید نیروهای چپ پراکنده  قابلیت دفاع موثر در حوزه رسانه ایی از مبارزات کارگری را ندارند. عدم همکاری و همبستگی نیروهای چپ  در نهایت به ضرر جنبش کارگری وبه ضرر خود چپ خواهد بود.
چپ ایران جهت استمرار مبارزه برای بدیل سوسیالیستی باید اینده نگر باشد و با فرهنگ سیاسی تفرقه و فرقه گرایانه  مبارزه کند و بنای جدیدی از اشکال سازمان یابی را در دستور کار خود قرار دهد .
 
 گزارشگران:
پیشنهاد شما برای گذر از موانع همبستگی صفوف حامیان کارگران کشورمان چیست؟

ک - الوند :
شاید کمی  دور از ذهن باشد ولی برای برون رفت از پراکندگی و برداشتن موانع برای همبستگی  تنها راه حل انحلال همه جریانهای سیاسی مدعی چپ  با هر نام و فرقه و ایجاد یک  تشکیلات واحد  و فرا گیر تحت  نام "اتحاد  سوسیالیست ها  برای دفاع از منافع جنبش اجتماعی در ایران"

 به اعتقاد من  مبارزه در شرایط حاضر با رشد  تکامل ابزار تولید از مرحله مبارزه طبقاتی  به یک جنبش فراطبقاتی " جنبش اجتماعی" تبدیل شده  است.
مبارزه بر علیه سرمایه داری  و رسیدن به جامعه سوسیالیستی به یک امر اجتماعی تبدیل شده و اشکال نوینی از مبارزه  شکل گرفت مثل مبارزه ، جنبش  زنان ، جنبش محیط زیست،  جنبش دانشجویان ، و جنبش های اجتماعی دیگر،جنبش کارگری هم جزئی از این مبارزه اجتماعی است در این راستا نیاز به اشکال جدید سازمان یابی است که بتواند پاسخ این مرحله از مبارزه  را بدهد.

چپ در موقعیت فعلی میتواند  برای ادامه مبارزه  بر محور دو خواست سیاسی همکاری  بدون قید شرط های برنامه سازمانی از پیش تعیین شده داشته باشند

1-سرنگونی جمهوری جنایت اسلامی از طریق  یک انقلاب اجتماعی
2- بدیل سوسیالیستی برای حاکمیت بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی
 
 
با سپاس از شما و امید که کارگران و حامیان راستین کارگران ایران موفق باشند.

19/11/17

گزارشگران
www.gozareshgar.com
 
 

آدرس تماس با
ک – الوند
k.alvand@yahoo.com








Gozareshgar
info@gozareshgar.com