12.01.18 22:00 Alter: 7 days

خسرو شهریاری: مروری بر شعارهای مردم ایران از روزهای آغاز قیام تا این لحظه

Kategorie: Nachricht

 

 

"مروری بر شعارهای مردم  ایران از روزهای آغاز قیام تا این لحظه

شعارهایی که از خواست های اقتصادی به سرعت به خواست های سیاسی دگرگون شد" 

پیش به سوی سرنگونی تمام و کمال رژیم جهل و جنایت فاشیسم اسلامی

 

ویژه گی ها:

شعارها از همان روز نخست، با اشاره و گریزهایی روشن و صریح به گذشته و حال و آینده، یک شبه راهی صد ساله می رود و با طرح بسیاری از مسایل اجتماعی و سیاسی، کمتر نکته و مساله ای را ناگفته باقی می گذارد. به گذشته و آن چه بوده، اشاره می کند،به وضع موجود و دشواری های روز و نیازهای معیشتی و روزانه اعتراض می کند، نقش و واکنش خود را در برابر هرگونه هجوم و مانع، یادآور می شود، بر مبارزه و مقاومت و  پایداری تا پای جان و دستیابی به خواست اش تاکید می کند، رنگ کامل سیاسی می گیرد و به نفی کل نظام، با شعارهای مرگ بر حاکمان و دست اندرکاران، با نام بردن از عنوان و یا نام آن ها می انجامد و خواست اش برای آینده را هم، به صراحت، فریاد می زند: استقلال، آزادی، جمهوری. و این همه، در کوتاه ترین و فشرده ترین شکل کلام که طبیعت شعار است و این ظرفیت را داردکه با هر بار فریاد زدن و هر بار تکرار، چون گلوله ای بر قلب هدف بنشیند و یا شنونده و یا حتا شهری را از جا برکند.

 

در این میان، هسته ی اصلی شعارها، در واقع، همان نفی کل نظام است و خواست سرنگونی و حذف تمام و کمال رژیم. نفی هیولای آدم خواری سراسر فاسد، دغل و فرییکار و جنایتکار که چهار دهه، ضمن صدور تروریسم و بی ثباتی در خاور میانه و با بر باد دادن و غارت بخش عظمیی از  منابع مادی یک سرزمین، با سانسور و ترور و خفقان و تبلیغ جهل و خرافه و خلق فضای امنیتی و دامن زدن بر نابرابری و تبعیض و سرکوب نیمی از جامعه یعنی زنان، گسترش زندان ها و اعدام های فردی و جمعی، کوشش در گسترش فساد در هزار توی لایه های جامعه و نفی هر گونه آزادی، حکومت کرده و دوام آورده است. در همین جاست که شعارها، وضع جناح های اصلاح طلب و اصول گرا را هم که به ظاهر گونه گون اما در عمل، دو بُعد از یک نظام مستبد یک پارچه ی فاسدند که مردم را در طول سال ها با طرح تفاوت گرایش ها و دیدگاه ها و برنامه های اقتصادی و سیاسی و فرهنگی به بازی گرفته اند، روشن می کند: اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا. دو جناهی که هر دو، در گسترش فساد و غارت و خالی کردن جیب مردم سهیم و شریک اند و دست های آن ها به تساوی، از خون  مبارزان و آزادی خواهان رنگین است.

 

روشن است که تمام شعارها در همین لایه های چند گانه یا حول آن هاست که شکل می گیرند، خلق می شوند و چون موجی عظیم  اما، بنیان ظلم کن و هشیار، در یک به یک شهرها و خیابان های سراسر ایران سرریز می کنند و فریاد می شوند.

 

این بار محتوایی و طی طریق  پیچیده و یگانه، به ساده گی نشان می دهد که  محروم کردن مردم از حقوق اولیه  و ابتدایی، نبود کرامت انسانی، نبود آزادی، خفقان، کشتار، ترور و ایجاد وحشت و تبعیض و نابرابری و زندان و شکنجه و سانسور، در یک جامعه که هیولای آدم خوار دیکتاتوری با وجود آن ها شکل و جان می گیرد، چه گونه حافظه ی جمعی را به تاریک ترین بخش ذهن یک ملت تبعید می کند و از یک یک انسان ها که سرچشمه ی هویت و ارزش انسانی شان حافظه ی تاریخی ست، موجودی بی هویت، تک بعدی، خالی، بی حافظه  و مرده و بی جان و بی اراده و مستاصل می سازد. تا جایی که می توان او و یا آن ها را موجودی، چه فردی و چه جمعی، بدون حافظه ی تاریخی نامید اما، در طول یک خیزش انقلابی و خواست برای از میان رفتن این هیولای آدمی خوار یعنی دیکتاتوری و عوامل و عناصر شکل دهنده اش، چه گونه، حتا از همان گام های نخستین، سرچشمه ی بی انتهای خلاقیت سرریز می کند و توده ها، هویت و حافظه ی خود را دوباره باز می یابند تا دنیایی نو و شکوفا شکل دهند. دنیایی که  مبنایش انتخاب آزاد، آزادی بی قید و شرط، نبود سانسور در هر شکلش و برابری و ارزش ها و حقوق انسانی ست.

 

موج های عظیم قیامی که با این سرعت و با آن شعارها و خواست های روشن و تند، در دل توده های ستم کشیده،جان گرفته، برخاسته، به اوج رسیده و ارتش پیشتار مبارزان آزادی را پیش روی خود دارد، گمان  نمی رود که بتوان با سرکوب و خشونتو وحشی گری حاکمان مستبد آدمی خوار متوقف کرد.آیا پس از تجربه های تلخ دوران ستم شاهی و سپس،دهه ها حکومت ارتجاعی و بنیاد گرای جمهوری اسلامی، مردم ستم دیده می روند تا در آینده ای نه چندان دور، در یک جمهوری فدرال دمکراتیک، بر مبنای حقوق بشر و جدایی کامل دین از دولت، به آزادی دست یابند؟ یک جمهوری تکثرگرا و غیر متمرکز تا مانع شکل گیری یک حکومت دیکتاتوری دیگر شود؟

 

شعارها

اتحاد، اتحاد، اتحاد، اتحاد

از دزدها بیزارند، ملت ما بیکارند 

استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی

استقلال، نان، کار، آزادی

اسلامو پله کردن، ملتو ذله کردن

اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا

امام زاده نمی خوایم، نمی خوایم نمی خوایم

ای جوان ایرانی، بلند شو، بلند شو

ای رهبر واداده، قبرت شده آماده

ایران گدایی می کنه، رهبرخدایی می کنه

ایرانی با غیرت، بیا به ما بپیوند

ایرانی با غیرت، حمایت، حمایت

ایرانی می میرد، ذلت نمی پذیرد

ایرانی، ایرانی، اتحاد، اتحاد

این آخرین پیامه، هدف فقط نظامه

این آخرین پیامه، هدف کل نظامه

این آخرین کلامه، هدف فقط نظامه

این خیزش مردمی، هرروز ادامه داره، حتا اگه بسیجی، از آسمون بباره

این ملت گرسنه، رو چاه نفت نشسته، دولت ورشکسته، راحت رو تخت نشسته

این همه عنتر آمده، به عشق رهبر آمده

این همه لشگر آمده، علیه رهبر آمده

آخوند انگلیسی، نمی خوایم، نمی خوایم

آخوند جنایت می کنه، دولت حمایت می کنه

آخوندها حیا کنین، مملکتو رها کنین

آذربایجان ذلت نمی پذیرد

بترسین، بترسین، ما همه با هم هستیم

بچه ها حمله کنین، آخوندا رو کله کنین

بریز بیرون هموطن، حقتو فریاد بزن

بسیجی برو گم شو، بسیجی برو گم شو

بسیجی، داعشی، مرگت فرا رسیده

بلند بگید، مرگ بر خامنه ای

بی بی سی، خجالت خجالت، بسه دیگه حمایت، حمایت

پلیس برو دزدو بگیر

پولای ما کجا می ره؟ عراق، یمن یا سوریه؟

تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود

تا حقم رو نگیرم، هر شب همین بساطه

تو ایران چی آزاده، دزدی ستم آزاده

توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه

توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه، آخوند اگه گم بشه، مشکل ما کم می شه

توپ، تانک، بسیجی، دیگر اثر ندارد

توپ، تانک، مسلسل، دیگر اثر ندارد

تهران چرا نشستی، منتظر چی هستی؟

جمهوری اسلامی، با هر جناح و دسته، نابود باید گردد

جمهوری اسلامی، نابود باید گردد 

جمهوری اسلامی، نمی خوایم، نمی خوایم

جوان ایرانی، بلند شو، بلند شو

حتا اگر بمیریم، دیگه عقب نمی ریم

حجاب اجباری، ملغا باید گردد

حسین حسین شعارشه، تجاوز افتخارشه

حکومت آخوندی، سرنگون، سرنگون

حکومت زور نمی خوایم، پلیس مزدور نمی خوایم 

خامنه ای الاغه، یه دستشم چلاقه

خامنه ای بدونه، به زودی سرنگونه 

خامنه ای حیا کن، مملکتو رها کن

خامنه ای قاتله، ولایتش باطله 

خامه ای جلاد،  مرگت فرارسیده

خجالت، خجالت، نیروی انتظامی

خلق جهان بدونه، ایران شده دزدخونه 

دانشجو می میره، ذلت نمی پذبره

دانشجو، کارگر،  اتحاد، اتحاد

دزد غارت می کنه، آخوند حمایت می کنه

دزد غارت می کنه، دولت حمایت می کنه

دولت اعتدالی، با وعده های توخالی

رسانه ها کر شدند، از دزدها بدتر شدند

زن ها به ما پیوستن، بی غیرتا نشستن

زندانی سیاسی، آزاد باید گردد

سقف و کتاب و گندم، قدرت به دست مردم

سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن

سید علی ببخشید، دیگه باید بلند شید

سید علی ببخشین، دیگه باید بلن شیم   

سید علی حیا کن، مملکتو رها کن 

شاه سلطان ولایت، آتش جواب آتش

شاه سلطان ولایت، تیغ و قصاص و تهدید، دیگر اثر ندارد

شاه سلطان ولایت، مرگت فرا رسیده، آتش جواب آتش

شعار هر ایرانی، آزادی، آزادی

شعار هر ایرانی، مرگ بر خامنه ای روحانی 

شعار هر ایرانی، یا مرگ یا آزادی

عدالت، عدالت، حق مسلم ماست 

عزا، عزاست امروز، روز عزاست امروز، حقوق ملت ما، زیر عباست امروز

فلسطین را رها کن، فکری به حال ما کن

کارگر زندانی، زندانی سیاسی، آزاد باید گردد

لاریجانی حیا کن، قضاوتو رها کن

لاریجانی قاضیه، با دزدا همبازیه، اون دخترش جاسوسه، چرا دلش بسوزه

ما آریایی هستیم، شیخو نمی پرستیم

ما بچه های جنگیم، بجنگ تا بجنگیم

مردم به ما پیوسته اند، بی غیرتا نشسته اند

مردم گدایی می کنن، آقا خدایی می کنه، ابلیس در ایران زمین، فرمابروایی می کنه 

مرفه های بی درد، مایه ی ننگ ملت

مرگ بر  اصل ولایت فقیه

مرگ بر اصل ولایت فقیه، زنده باد ارتش آزادی

مرگ بر تو، مرگ برتو، مرگ بر تو

مرگ بر حزب الله

مرگ بر خامنه ای

مرگ بر خامنه ای دجال

مرگ بر دو رویی

مرگ بر دیکتاتور

مرگ بر روحانی

مرگ بر سپاهی

مرگ بر ستم گر

مرگ بر ظالمان، چه در غزه، چه ایران

مرگ بر گرانی

مرگ بر هر چی دزده

مشت گره کرده ی ما روزی مسلسل می شود

ملت گدایی می کنه، آخوند خدایی می کنه

ملت گدایی می کنه، آقا خدایی می کنه

می جنگیم، می میریم، ایرانو پس می گیریم 

می جنگیم، می میریم، ذلت نمی پذیریم

می رزمیم، می میریم، ایرانو پس می گیریم

می رزمیم، می میریم، ذلت نمی پذیریم

می کشم، می کشم، آن که برادرم کشت

نان، کار، آزادی

نترسید، نترسید، دیگه باید بلند شید

نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم

نه شاه می خوام نه رهبر، نه بد می خوام نه بدتر

نه شاه می خوایم نه ملا، فقط تشکیل شورا  

نه شاه، نه شیخ، نه سردار، مرگ بر هرچی ستمکار

نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران

نه میر می خوایم، نه رهبر، نه بد می خوایم، نه بدتر

نیروی انتظامی، حمایت، حمایت

وای به روزی که مسلح شوم

وای به روزی که مسلح شویم

یکی نیست

هم اسلام، هم قرآن، فدای خاک ایران

هموطن، هموطن، حقتو فریاد بزن

هموطن، هموطن، منتظر تو هستم

یا مرگ یا آزادی

یا مرگ یا ذلت، بس است این زنده گی پر خفت

...  

ادامه دارد...

 

 

 

 

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com