08.08.17 08:12 Alter: 15 days

بیانیه نهاد های همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور طرح کارورزی وزارت کار دولت روحانی ، طرح "بردگی نوین کار"، را قویا محکوم می کنیم !

Kategorie: Nachricht

 



رژیم ضد کارگری و سرمایه داری حاکم بر ایران که خود بمثابه بزرگترین سرمایه دار و مدافع بی چون و چرای منافع کارفرمایان می باشد، در نتیجۀ مبارزات و اعتراضات بحق ، پیوسته و گستردۀ کارگران با بسته شدن درِب "لایحۀ اصلاح قانون کار" و چانه زنی بر سر آن ، این بار از پنجره وارد شده و با ترفندی دیگر پروژه جدیدی را به نام "طرح کارورزی" برای ایجاد اشتغال وبهتر شدن بازار کارخاصه ارزان سازی نیروی کار، علم کرده و در صدد است اشتهای سیری ناپذیر خود و تمامی سرمایه داران داخلی و کارفرمایان از نوع سپاه و بسیج و آقازاده ها را برای غارت و استثمار باز هم بیشتر میلیون ها دانشجویی که بیکارند و به بازار کار راه نیافتاده اند ، تأمین کند.

این طرح ابتداءابزار تبلیغاتی روحانی کلیدساز،برای مقطع انتخابات بود و نهایتاً به تصویب رسید و ازتیرماه۹۶ به اجرا درآمد. اما از همان آغاز با اعتراضات شدید و گستردۀ تشکلات کارگران و معلمان، فارغ التحصیلان دانشگاهی و فعالان عرصه کارگری و  برخی اقتصاد دانان چپ و ... مواجه شد. تازه ترین نمونۀ آن بیانیه ای مستدل، مستند و تحلیلی خطاب به ملت ایران است که با امضای نزدیک به ۵۰۰ نفر متشکل از کنشگران عرصه های مختلف اجتماعی از جمله: اساتید دانشگاه ، اقتصاد دانان مسئول ، فعالین عرصه کار و کارگری و چهره های شناخته شده سندیکایی، نویسندگان و مترجمین صاحب نام ،روزنامه نگاران جوان ، فعالان عرصه زنان، مدافعان حقوق دانشجویی، وکلا و حقوق دانان،مدافعان کودکان کار، معلمان، فعالین عرصه محیط زیست،هنرمندان و موسیقی دانان، زندانیان سیاسی سابق و ....به تاریخ ۸ مرداد ماه منتشر شده است. ما بیانیه کنشگران را که مواضع اصولی آن مورد تأیید ما می باشد در زیر می آوریم(*)

نیروی کار مورد توجه این طرح، عمدتاً فارغ التحصیلان بیکار دانشگاهی هستند. طبق آمار وزارت علوم درسال۱۳۹۴،۷میلیون فارغ التحصیل دانشگاهی و مؤسسات عالی آموزشی داشته ایم که تقریباً نیمی از آنها بیکار بوده اند (فراموش نکنیم که با تعریف وزارت کار شاغل کسی است که حتا یک ساعت در ماه کار کند! بنابراین روشن می شود که آن نیمۀ "شاغل" از چه قماشی هستند!) در سال۱۳۹۵، ۱۶ درصد بر تعداد بیکاران افزوده شد. یعنی بیش از ۴ میلیون فارغ التحصیل بیکار! سئوال این است که این فارغ التحصیلان از کجا آمده اند و چرا بیکارند؟

بر اساس اعلام مؤسسه معتبر اسپانیایی (CISC) و همچنین وزارت علوم، ایران دارای ۲۶۴۰ دانشگاه است! (چین با ۴/۱ میلیارد جمعیت ۲۴۸۱ و هند با ۱/۱ میلیارد جمعیت ۱۶۲۰دانشگاه دارند و کشورهای پیش رفته اروپایی هر یک زیر۵۰۰  دانشگاه دارند،  - یعنی ایران بیش از ۵ برابر آنها دانشگاه دارد! -) آیا رژیمی که با روی کار آمدنش، اولین اقدامش با سیاه نماییِ "انقلاب فرهنگی" بستن دانشگاه ها را در دستور کار خود گذاشت، این قدر دانش پرور و فرهنگ دوست شده که به چنین رکورد چشمگیری در احداث دانشگاه ها نائل آمده!؟

برما آشکار است که مشکل بیکاری میلیونی جامعه ما ، کمبود نیروی متخصص نیست ، برعکس این معضل به نبود فرصت شغلی لازم و لاینحل ماندن بحران بیکاری در جامعه  مربوط است .  

بحران اقتصادی ، بیکاری مزمن ، توده ای و عدم مدیریت کاردان در همآهنگ کردن  تناسب عرضه و تقاضای نیروی کار و همچنین گرایش "مدرک گرایی"، از سویی خیل جوانان دیپلمه را راهی دانشگاه ها می کند و از سوی دیگر با توجه به شهریه های گزاف ثبت نام و سایر هزینه ها، بازار پردرآمدی برای سودجویان است که موجب می شود در هر ده کوره ای هم تابلوی یک "دانشگاه" بالا برود. کیفیت و امکانات و سطح و محتوا و برنامه های آموزشی و سطح و صلاحیت برخی از "اساتید" و ... عیان تر از آن است که احتیاج به بیان داشته باشد. نتیجه این که دانشجویان پس از۴ تا ۶ سال تلاش و امید با مدرک لیسانس و فوق لیسانس و طی دوره کارشناسی یعنی کسب دکترا از چنین کارخانجات تولید بیکارسازی، فارغ التحصیل می شوند و با بازار بستۀ کار مواجه می گردند.

رژیم که تا کنون افتخار می کرد رکورددار دانشگاه سازی  است، حال رکورد بیکاری را می شکند و مزورانه تحت عنوانطرح های اشتغالزایی و کاهش نرخ بیکاری، می کوشد با طرح کذایی "کارورزی" از این خوان یغمای بیکاران، باز هم حریصانه سود ببرد. تنها از همین روست که این طرح را هدید نظام به کارفرمایان قلمداد کرده اند. دانشجویانی که از قِبَل این طرح وارد بازار کار می شوند، در مرحله اول به مبارزه توده ای بیکاران و بازگشت برسر کار ارتش بیکاران ضربه می زنند. چرا که برپایه آزمندی سرمایه دار جیره خوار، از طریق این طرح حداقل دستمزد را می پردازد و مبارزه بر سر دستمزد را هم در عرصه کار و کارگری بی معنی می گرداند.

طبق مواد این طرح به کارورزان برای مدت۴ تا ۶ماه کارورزی ماهانه یک سوم حداقل دستمزد پرداخت می شود، بدون حق بیمه و سایر مزایا و بدون تضمین استخدام دائمی پس از پایان این دوره. که نیمی از این دستمزد را هم دولت از کیسۀ خلیفه! به سود سرمایه داران می پردازد. با یک حساب سرانگشتی می توان ملاحظه کرد که چه سود سرشاری از این راه به جیب سرمایه داران داخلی و خارجی سرازیر می شود: حداقل دستمزد مصوبۀ امسال ۹۲۹ هزار و ۹۳۱ تومان است ، یک سوم آن حدود ۳۱۰هزارتومان ماهانه به هر کارورز می پردازند،  که با حاتم بخشی دولت، کارفرما تنها نیمی از آن یعنی ۱۵۵ هزار تومان ماهانه به هر کارورز می پردازد، یعنی ۷۷۵هزار تومان کمتر از حداقل دستمزد  یک کارگر ساده!

پرسش این است:کدام کارفرمای دیوانه ای است که در ذاتش چیزی جز کسب سود بیشتر نیست، کارگران شاغل را – که هیچ قانونی هم جلویش را نمی گیرد – بلافاصله اخراج نکند و با آغوش باز به استقبال چنین کارورزان ارزان قیمتی نرود!؟ بی جهت نیست که رئیس اتاق بازرگانی به عنوان نمایندۀ سرمایه داران ایران، با شوق و اشتیاق از این طرح استقبال کرده و آن را تأیید می کند!

می دانیم که یکی از شگردهای سرمایه داران ، بیکارسازی "مهندسی شده" و تحت کنترل است. که هدف آن سرکوب اعتراضات کارگران شاغل با تهدید به اخراج و جایگزین کردن با خیل نیروی آماده به کار و همچنین ارزان سازی نیروی کارو بعضاً استفاده از آنها به عنوان اعتصاب شکن است. براستی باید اعتراف کرد که دانشگاه سازان در ایران، مهندسان بساز و بفروشی  برای رسیدن به این مقصود بوده اند که با این ترفند "دانشگاه سازی" به راه سهل الوصول  تری برای بیکارسازی و ارزانتر سازی نیروی کار رسیده اند!!!

ما اعضای نهاد های همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور، همزبان با امضاء کنندگان بیانیۀ ذکر شده، قاطعانه چنین طرح ضد انسانی و تباه کردن نیروی جوان و تحصیل کردۀ کشور را در خدمت به سرمایه داران و همه نیروی به صف شده کارفرمایی در سراسر کشور دانسته و قویاً چنین پروژه کذایی ایجاد اشتغال را محکوم کرده و همسو با این عزیزان و تمامی مردم تحت ستم ایران خواهان لغو فوری این طرح خانمان برانداز ضد انسانی هستیم و پیگیرانه می کوشیم تا آن را همچون طرح اصلاحیۀ قانون کار به زباله دان تاریخ بیندازیم.گسترش این اعتراضات، وحدت وسیع و توده ای نیروی بیکاران و اخراج شدگان از کار - که هر کدام از آنان قربانیان  این طرح نئولیبرالی حاکم بر اقتصاد ایران بشمار می روند -را می طلبد.

ما همگان را فرامی خوانیم تا با سازماندهی و متشکل شدن یکپارچه و سراسری، در برابر این پروژه ضد کارگری،  سیاست های حاکم بر بحران بیکاری در جامعه را برملا سازند.از منظر ما مخالفت و مقاومت دربرابر این طرح ضد کارگری و لغو آن نیاز به حرکت وسیع و گسترده دارد تا جامعه را نسبت به امکان بهره برداری برده وارانه فرزندان آنان بر انگیزاند .این جنبش اعتراضی، وسیع و سراسری، تنها راه مقابلۀ چاره ساز با پیشروی لجام گسیخته نظام حاکم علیه منافع زحمتکشان و مقابله با بحران بیکاری در ایران  است.

فارغ التحصیلان و نیروهای بیکار جامعه متحد و متشکل شوید!

مرگ بر نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی!

پیروز باد جنبش های اعتراضی مردمی!

نهاد های همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

nahadha.blogspot.com

 

يكشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶ برابر با ۰۶ اگوست ۲۰۱۷

 

(*) -لینک بیانیۀ کنشگران ... :

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScaS1iBbbLpU7jT9VsudRiW6uiwTuflMtHgZr-8Ca3Q9eW3UA/viewform
( بیکارورزی، یکشنبه ۸مرداد۱۳۹۶ )




Gozareshgar
info@gozareshgar.com